Poslije velikog uspjeha i tri rasprodata izdanja zbirke priča „Beogradske akvarel”, Ljubica Kubura naredni spisateljski izazov pronalazi u novoj književnoj formi – knjizi “Epitaf za glumca”.
Riječ je o njenom romanu prvjencu koji je promovisan u Nikšiću u okviru manifestacije “Noć knjige”, a koju je Narodna biblioteka “Njegoš” organizovala povodom 23. aprila – Svjetskog dana knjige i autorskih prava.
O autorki i njenom djelu govorio je pjesnik Miljan Mijušković čiji je osvrt na Kuburin roman “Epitaf za glumca” publikovan u časopisu Narodne biblioteke “Radosav Ljumović”.
“Ljubica Kubura piše kao stvaralac koji dobro zna težinu i odgovornost zvanja biti pisac. To znači jasne poruke, formiranu, sigurnu rečenicu zrelog autora. Ona stvara iz magme i haosa sveta, a taj svijet magme i haosa je unutrašnji svijet emocije, strasti, ambisa i stanja glavnog junaka Krsta Čuture. Kroz njegov lik autorka ispituje koliko je čovjeku važno ostati vjeran sebi. I da li je u životu možda bolje ne biti baš previše srećan, ovo sad parafraziram riječi autorke, ali imati jednu pasiju, opsesiju i njoj podrediti život ili sa druge strane svakodnevno ispunjavati svoje radne zadatke i dobijati za to novac, ali i zauvijek ostati rob svojih kukavičkih izbora”, kazao je Mijušković.
Ova knjiga ispisuje uspenje i sunovrat Krsta Čuture, koji prolazi kroz različite “stile i haridbe” borbe za kakvu-takvu egzistencijalnu sigurnost i očuvanje ličnog digniteta, ukazuje prof. dr Radoje Femić.
“Ovo je, dakle, knjiga koja bi se mogla čitati u zavisnosti od lektire čitaoca i kao martirološki zapis o stradanju jednog gordog i nepokornog čovjeka, a istovremeno se može čitati i kao topla apoteoza jednom urbanom načinu ili stilu života, koji je oplemenjen onom nonšalancijom koju je u srpsku književnost uveo Momo Kapor, a koja je imenovana kao “proza u trapericama”. Dakle, sve u svemu, ne možemo da se otmemo utisku da je u pitanju jedan tranzicijski bluz u kojem se život pojedinca najprije projektuje na život mikrocjeline koja ga okružuje, to je dakle u ovom konkretnom slučaju porodica, a onda potom, po sistemu koncentričnih krugova, i na život zajednice uopšte”, kazao je Femić.
Kuburin roman – prvijenac je njena posveta ocu.
“Kao što je Njegošova majka gledala Njegoša kao u sunce, tako sam i ja svog oca gledala, ja sam se njemu divila i onda kad je on otišao s ovog sveta, vi ne znate kako je teško kad imate tako jaku ličnost u životu, kada ona ode onda vi mislite da vi baš ništa ne vredite. I ovo je bila neka vrsta možda i mog pokušaja da tim kontinuitetom njegovog neprekidnog pominjanja održim njegovo prisustvo na ovom svetu. On je uvek jednom nogom bio na onom svetu, sada već duže vreme i u potpunom smislu, tako da vam hvala što ste večeras bili ovde i podržali tu priču o njemu, ali u toj književnoj formi koja nadilazi smisao svih naših života”, kazala je autorka.
Promocija romana “Epitaf za glumca”, koju je moderirala pjesnikinja Milica Bakrač, organizovana je u okviru aprilskog repertoara Nikšićke kulturne scene.
Mina Gezović
foto/video: RTNK
