Spisateljica čija biobibliografija broji na desetine žanrovski raznovrstnih proznih dijela i isto toliko susreta sa ljubiteljima pisane riječi širom Srbije i regiona, prvi put se našla “oči u oči” sa publikom pod vedrim nebom.
Na nikšićkom Trgu slobode je, kao gošća VIII Knjiženog festivala “Auto(r) na korzu” svoje prozno stvaralaštvo predstavila Laura Barna.
“Laura Barna, pripovjedač, romansijer, esejsta, rođena u Jazovu, Banat, školovala se u Đenovićima, Splitu i Beogradu. Od 1995. godine objavljuje prozu, studije i stručne radove, iz istorije umjetnosti, u domaćoj i inostranoj književnoj periodici. Ima preko 200 publikovanih radova. Za književni rad dobila je i nekoliko značajnih nagrada – Milutin Uskoković, Miroslav Dereta, nagrada SANU, Branko Ćopić. Njena proza je prevođena na nekoliko evropskih jezika”, kazala je Milica Bakrač, moderatorka programa.
Njen najnoviji rukopis, objavljen prošle godine, u kojem autorka hronološki rekonstruiše životni i stvaralački put čuvene slikarke Bete Vukanović, brzo je osvojio simpatije publike, ali i stručne javnosti. Pripala mu je nagrada za najbolju proznu knjigu “Svetozar Ćorović”, koju dodijeljuje Srpsko prosvjetno i kulturno društvo “Prosvjeta” iz Bileće.
“Ja sam zaista ponosna s obzirom na to da je glavni lik u ovom romanu, pored Bete Vukanović, njen muž Risto Vukanović koji je Hercegovac, koji je zapravo prvi hercegovački slikar, koji je akademski slikar, školovan u Petrogradu, i rodom je iz Bugovine, iz okoline Trebinja, tako da sam iz tih razloga zaista ponosna što je knjiga nagrađena nagradom “Svetozar Ćorović”, istakla je autorka.
Beta Vukanović je jedna u nizu umjetnika koji su dolazili iz raznih dijelova Evrope, postojali Beograđani i svojim darom i djelima visoko uzdizali srpsku prestonicu na kulturnoj ljestvici svijeta. U Kraljevini Srbiji organizovala je prvu zvaničnu izložbu slika 1899. godine, ostavši upamćena kao prva strankinja koja je dobila naklon kralja Milana Obrenovića. Sa suprugom Ristom osnovala je i vodila umjetničko-zanatsku školu, preteču današnje Likovne akademije u Beogradu. Vjerovala je u arheološku mantru – da mjesto pamti događaje. Zato je, gdje god da je živjela, kao amajliju sadila žutu ružu, kazala je autorka.
“Zaista, mesto pamti događaje i onaj koji ima takav senzibilitet kakav ima jedan umetnik kao što je Beta Vukanović, dolaskom u Srbiju shvatila je to kao jedan dobar izazov da od nečega što je dobar materijal napravi nešto što je vredno, odnosno da sve te u povoju umetničke institucije kulture pripomogne da se razviju u potpunosti”, istakla je autorka.
Roman “Frau Beta” našao se u najužem izboru za NIN-ovu nagradu, a njegova autorka sebi je postavila novi izazov – da čitalačkoj publici približi život i djelo Katarine Ivanović, prve školovane srpske slikarke i prve žene izabrane za člana Srpskog učenog društva, preteče današnje Srpske akademije nauka i umjetnosti.
Mina Gezović
foto/video: RTNK
