U Knjižari Karver u Podgorici sjutra od 19.30 održaće se treći dan XVIII Međunarodnog književnog festivala Odakle zovem, koji se održava u knjižari Karver u Podgoric.
Veče će započeti promocijom knjiga hrvatskog izdavača Sandorf. U programu će učestvovati izdavač Ivan Sršen, Miroslav Minić, Sead Šabotić i Varja Đukić.
Od 20.30h biće program predstavljanja francuske spisateljice iranskog porijekla Negar Djavadi i njenih romana objavljenih u izdanju Meandar Media. Na početku programa biće prikazan video intervju koji je sa autorkom vodila Vanda Mikšić, prevoditeljica njenih romana sa francuskog na na hrvatski jezik. Nakon toga uslijediće razgovor Branka Čegeca, izdavača i Jasne Tatar Anđelić.
Za kraj večeri u 22h iće upriličen porgramu čast jednog od najznačajnijih crnogorskih i svjetskih esejista i dramaturga, Božu Koprivici. U programu će učestvovati : Dino Mustafić, Sead Šabotić, Kruno Lokotar, Zoran Vujović, Abaz Dizdarević, Varja Đukić, Ana Vukotić, Ana Vučković.
Sandorf je osnovan 2007. godine i otada djeluje kao izdavač i kao književna agencija za zastupanje pisaca iz regije u inozemstvu. Prva su profesionalna književna agencija u Hrvatskoj, a o našem uspjehu govore deseci objavljenih knjiga, potpisanih ugovora i korisnih kontakata koje smo za hrvatske, ali i pisce iz regije, uspjeli ostvariti s izdavačima diljem svijeta.Objavljuju domaće autore i prijevode važnih europskih publicističkih ostvarenja, a u knjižarama i knjižnicama zastupljeni smo sljedećim bibliotekama: Avantura (prominentni autori s područja ex-Yu), Predikat (biografije istaknutih humanista koji su obilježili 20. stoljeće), Sandorf (značajna djela s područja povijesti, sociologije, antropologije, itd.), Socka (neobične knjige koje se drugi izdavači ne bi usudili objaviti), Potemkin (suvremena književnost zemalja istočne Europe), kao i kroz posebne projekte (Izabrana djela Roberta Gravesa, Izabrana djela Nikosa Kazantzakisa…).
Négar Djavadi spisateljica je, scenaristica i redateljica rođena u Iranu 1969. U Teheranu je pohađala francusku školu. Roditelji su joj bili oponenti Šahova, a zatim i Homeinijeva režima. U dobi od jedanaest godina je s majkom i sestrom pobjegla iz Irana preko kurdistanskih planina da bi se u Parizu pridružila ocu koji je već prije bio prisiljen potajno napustiti zemlju. Négar Djavadi studirala je na INSAS-u u Bruxellesu filmsku umjetnost, koju je od 1996. do 2000. i predavala na Sveučilištu Paris 8. Ostvarila je četiri kratkometražna filma te napisala nekoliko scenarija za igrane filmove i TV-serije.
Njeni romani prevedeni na hrvatski jezik su Arena, Dezorijentalna i Posljednje mjesto.
Božo KOPRIVICA (Nikšić, 20. decembar 1949 – Beograd, 20. mart 2026) Rođen je u Nikšiću 20. decembra 1949. godine. Osnovnu školu i gimnaziju završio je u rodnom gradu. Cijelo djetinjstvo igrao je loptu. Igrao ju je u zoru, u podne i u ponoć, po suncu, po kiši, po snijegu. Na ulici, na trgu, na travi i na dlanu. Među dječacima, vjerovao je, niko na ovoj kugli zemaljskoj nije igrao loptu bolje od njega. Najvažnije životne lekcije naučio je upravo kroz igru – šta su ritam, prostor i prijateljstvo. Bio je član ekipe KK Sutjeska, koja je na Juniorskom prvenstvu Jugoslavije 1966. godine osvojila drugo mjesto. Na Jugoslovenskom turniru gradova u malom fudbalu, održanom u Subotici 1967. godine, ekipa Nikšića osvojila je prvo mjesto, a on je proglašen za najboljeg igrača turnira. Diplomirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu, na Katedri za svjetsku književnost, kod profesora Vojislava Đurića. Kako sam kaže, učinio je od sebe ono što nije znao, a ono što je mogao – nije učinio. Breht ili Pesoa, ili on. Od 1972. godine pisao je za Treći program Radio Beograda, objavljivao eseje u Književnoj reči, Književnim novinama, časopisu Književnost, časopisu Stvaranje i drugim publikacijama. Od 1979. do 1989. godine bio je urednik kulturnog programa u Domu kulture „Braća Stamenković“, a od 1984. do 1995. godine urednik u redakciji Književnih novina. Kao dramaturg sarađivao je sa brojnim pozorišnim institucijama, među kojima su Zetski dom, Crnogorsko narodno pozorište, Budva Grad teatar, Jugoslovensko dramsko pozorište, Narodno pozorište u Beogradu, Zvezdara teatar i Bitef teatar.
Kao dramaturg je sarađivao na predstavama Jugoslovenskog dramskog pozorišta u Beogradu: Pred penzijom (Tomas Bernhard, režija Dino Mustafić, 2006), Don Krsto (Vida Ognjenović, režija Vida Ognjenović, 2007), Tartif (Molijer, režija Egon Savin, 2008), U močvari(Marina Kar, režija Egon Savin, 2009), Rođeni u YU (režija Dino Mustafić, 2010), Razvojni put Bore Šnajdera (Aleksandar Popović, režija Egon Savin, 2023).
Sarađivao je i sa drugim pozorištima u Srbiji na predstavama: Kolateralna šteta (Ali Tarik, Hauard Brenton, Endi de la Tur, Atelje 212, režija Božidar Đurović, 2000), Doktor Šuster (Zvezdara teatar, režija i tekst Dušan Kovačević, 2001), Marko Kraljević – super star (Kult centar, režija i tekst Slobodan Milatović, 2007), Kanjoš Macedonović (NP Beograd, režija i tekst Vida Ognjenović, 2011), Mali mi je ovaj grob (Biljana Srbljanović, Bitef, 2014 – Hartefact, režija Dino Mustafić).
Radio je kao dramaturg u predstavama Grad Teatra Budva: Kanjoš Macedonović, Stefan Mitrov Ljubiša,režija Vida Ognjenović (1989. i 2011.god), Don Krsto, Vida Ognjenović, režija Vida Ognjenović (2007. god); Kraljevsko pozorište Zetski dom, Cetinje : Kralj Ibi, Alfred Žari, režija Slobodan Milatović (2003. god), Hanibal Podzemni, Hristo Bojčev, režija Dino Mustafić (2005. god), Drveni sanduk Tomasa Vulfa, Danilo Kiš, režija Niko Goršič (2005. god), Apartman Savoja, tekstovi Sandre Vujović i Marije Čolpe, režija Slobodan Milatović (2018. god), Balkan boys, po motivima teksta “Ladies Night” i filmskog scenarija “The Full Monty”, režija Siniša Evtimov (2019. god); Crnogorsko narodno pozorište: Ko se boji Virdžinije Vulf, Edvard Olbi, režija Dino Mustafić (2009. god), Post Scriptum, Danilo Kiš, režija Varja Đukić (2012. god) (predstava bila u selekciji BITEF-a), Hamlet, Vilijam Šekspir, režija Ana Vukotić (2019. god), Gospoda Glembajevi, Miroslav Krleža, režija Danilo Marunović (2024. god), Princeza Ksenija od Crne Gore, Radmila Vojvodić, režija Radmila Vojvodić (2025. god). Bio je i član žirija i učesnik književnog programa festivala FIAT. Više puta učestvovao je u književnom programu festivala Grad teatar Budva, na Trgu pjesnika. Eseje je objavljivao u nedjeljniku Vreme, dnevnim listovima Vijesti i Danas, zagrebačkim Novostima i Pobjedi. Autor je knjiga: Volej i sluh (1992), Kiš, Borhes, Maradona (1996), Dribling 1001 noć (2006), Samo bogovi mogu obećati (2010), Derbi, moj derbi (2014), Luđak je vječno dijete (2014), San ulice (2018), I dečak može obećati (2018), Vježbanka Danilo Kiš (2019), Bluz dva prijatelja u 54 tjedna (2022), Luda knjiga (2024) i Vježbanka Danilo Kiš – dopunjeno izdanje (2025). Priredio je knjigu razgovora sa Borislavom Pekićem Vreme reči (1992), knjigu izabranih priča Mirka Kovača Životopis Malvine Trifković i druge priče (2015), kao i zbirku Sam među Ircima, izabrane priče Miodraga Vukovića (2013). Za časopis ARS priredio je 2005. godine zbornik tekstova o Danilu Kišu povodom njegovog sedamdesetog rođendana. Drugo, izmijenjeno i značajno prošireno izdanje objavljeno je 2009. godine. Od osnivanja knjižare Karver, 2005. godine učestvovao je i u književnim programima i bio urednik programa međunarodnog festivala Odakle zovem. Od 2010-2018. godine zajedno sa Teofilom Pančićem i Enverom Kazazom bio je član žirija međunarodne književne nagrade Konkursa Vranac – najbolja kratka priča. Tokom 12 godina od 2008. godine bio je stalni urednik i učesnik programa manifestacije 22.2. Danilo Kiš u organizaciji knjižare Karver. Kao urednik priredio je knjigu Malvina i druge priče Mirka Kovača u izdanju Sibila d.o.o. knjižara Karver 2012. godine. Od 2024. godine, zajedno sa izdavačkom kućom Fokalizator, učestvovao u organizaciji i programu festivala „Dani Mirka Kovača“ u Podgorici.
Dobitnik je nagrade „Stefan Mitrov Ljubiša“ za književnost, nagrade „Radomir Konstantinović“ za knjigu Vježbanka Danilo Kiš (2020) i nagrade za doprinos pozorištu „Veljko Mandić“.
Status počasnog člana Crnogorskog narodnog pozorišta stekao je 2023. godine.
foto:RTNK
