Direktor Udruženja boraca ratova od 1990. Crne Gore Radan Nikolić upio je inicijativu predsjedniku države Jakovu Milatoviću da se podigne jedinstveni spomenik crnogorskom borcu – slobodaru.
„Držimo da je podizanje takvog spomenika u javnom interesu jer bi svjedočio i bio podrška kontinuitetu i integritetu crnogorske države koju su kroz vjekove stvarali i čuvali crnogorski borci -rodoljubi slobodarstvom i snagom svijetlog oružja. Ovakavim spomenikom bi trajno materijalizovali poruku DA JE VJEČNA CRNA GORA i objedinili sve borce pale kroz burnu istoriju Crne Gore, od kojih posbna zasluga pripada onima koji su izvojevali dva trinaestojulska datuma – državna praznika, a isti bi obuhvatao i one crnogorske državljane koji bi ubuduće, vršeći vojne ili druge dužnosti u skladu sa zakonom, eventualno stekli status palog borca. Svjedočimo da su uz poklič „za krst časni i slobodu zlatnu“ i „neka bude što biti ne može“ crnogorski ratnici izvojevli mnoge velike pobjede u borbi sa turskim porobljivačem koje su zadivile slobodni svijet i podigli ugled Crne Gore do nivoa koji joj je na Berlinskom kongresu 13. jula 1878. godine donio nezavisnost i teritorijalno proširenje. Za njima nijesu izostali ni crnogorski ustanici koji su 13. jula 1941. godine, samo dan poslije sramnog Petrovdanskog sabora na Cetinju u režiji italijanskih fašista i njihovih domaćih slugu, stali u odbranu slobode i časti Crne Gore opštenarodnim ustankom, koji je po masovnosti i ratnom uspjehu bio jedinstven primjer u porobljenoj Evropi koju je posebno zadivila bitka na Košćelama iznad Rijeke Crnojevića 15. jula 1941. godine kada je oko 70 lokalnih crnogorskih ustanika porazilo bataljon italijanske vojske, nanoseći im teške gubitke u ljudstvu i pleneći značajne količine oružja“,naveo je Nikolić u inicijativi.
Podsjetio je da je Milatović na prijemu koji je 9. jula orgnizovao na Cetinju u čast Dana državnosti, između ostalog, rekao da je 13.jul „naša vertikala, simbol državnosti i poruka da se pred silom nepravde i mračnih ideologija nikada ne povijamo.
„Slažemo se i podsjećamo da jedna ruska poslovica glasi: „Ako živiš u prošlosti izgubićeš jedno oko, ako zaboraviš prošlost izgubićeš oba“. Zato pamtimo mračne ideologije i politike nasilja i nepravde koje su, nedugo po ugušenju trinaestojulskog ustanka, teško posvađale crnogorske ustanike i obični narod i ishodovale surovi građanski rato čije su žrtve brojnije od onih nanesenih od okupatora. Posledice su podjele i diskriminacija po raznim osnovama koje i dalje žive dezintegrišući i slabeći crnogosko društvo i njegov međunarodni ugled.
Pokazatlji i posledice služenja ideologijama u Crnoj Gori su brojni i surovi, počev od pune dominacije spomen-obilježja podignutih partizanima poginulim u Drugom svjetkom ratu u odnosu na spomen-obilježja drugim kategorijama palih boraca, do nespremnosti države u da se suoči sa žrtvama zločina komunista i pojedinih partizanskih jedinica u tom ratu. Trajući primitivizam nasilja nad njihovim posmrtnim ostacima ne može služiti na čast crnogorskom društvu niti obrazovnom sistemu čija je najslabija i najodgovornija karika nastava istorije.
Kada su u pitanju neodgovorne i štetne politike primjera je mnogo, a kada su u pitanju borci devedestih Udruženje boraca drži da je za njihovo poratno izlaganje predrasudama, diskriminaciju koju je konstatovao i Ombudsman i razne vrste pritisaka i gonjenja, odgovorna Demokratska partija socijalista i njen lider Milo Đukanović koji je početkom devedesetih izjavama o opasnosti od ustašstva u Hrvatskoj bio debelo zaslužan za masivni odziv crnogorkih vojnih obveznika na mobilizaciju početkom 1991, da bi kasnije radikalnim zaokretom u politici Đukanović služio politici tih istih „ustaša“ na štetu Crne Gore i njenih vojnika u sastavu JNA.Najteže posledice su pogibija preko 320 boraca iz Crne Gore, više stotina ranjenih boraca sa i bez statusa ratnog vojnog invalida i asimetrični sporazum o gonjenju počinilaca ratnih zločina hrvatskog i crnogorskog državnog tužilaštva kojim se gone samo crnogorski državljani počinioci ratnih zločina nad hrvatskim državljanima, ali ne i obratno, a čijeg revidiranja još uvijek nema. Usled navedenih ideologija i politika (i drugih razloga) Crna Gora je i danas podijeljeno društvo, sklono revanšizmima i reviziji istorije, a što obavezuje na organizovan i studiozan rad na uklanjanju takvog stanja i afirmaciji pomirenja uz striktno pridražavanje vlasti Ustva i zakona zarad zaštite državnog suvreniteta i obezbjeđenja jednakih prava za sve. Držimo da bi tome, uz hitne promjene u obrazovnom sistemu (nastava istorije) i obezbjeđenje političkog djelovanju na bazi donesenih zakona o Skupštini i Vladi, značajno doprinijelo prihvatanje predmetne inicijative o izgradnji spomenika crnogorskom borcu-slobodaru“,naglasio je nikolić u inicijativi.
foto: RTNK
